Iris' Garden Ecology

Blog. Want een betere wereld begint in de eigen tuin!

Tuindagboek: Mijn geëxplodeerde voortuin

In de categorie ‘Tuindagboek’ schrijf ik over wat me in de tuin is overkomen. Deze keer: je kunt geen stap zetten, maar niet vanwege al het groen.

Sinds de vorige blogpost zie ik het alweer wat zonniger. Dat komt mede dankzij wat tuinieren. Ik ben maar eens de voortuin in gedoken om hem weer wat ‘netter’ te krijgen. De planten daar hadden weinig last van de droogte, ze floreerden zelfs nog uitbundiger dan gewoonlijk. De aardperen in pot hebben het niet overleefd, maar de ontsnapte aardperen in de volle grond breiden zich nog steeds flink uit. De klimplanten proberen het huis op te slokken en dreigen er aardig in te slagen. Het gaat vooral om een Wisteria (voor de stikstoffixatie) en een passiebloem.

Die passiebloem is een verhaal apart. Het begon als een héél zielig plantje wat ik eens kreeg. Eerst stond hij in de voortuin, maar groeide daar niet echt. Ik verplaatste hem na twee jaar niks naar de achtertuin, waar er één redelijke rank uit tevoorschijn kwam, alvorens hij weer stopte met ontwikkelen. Opnieuw twee jaar verder gaf ik het op en zette hem weer in de voortuin met de verwachting dat die toch niks meer zou gaan doen. Zelfs het onderontwikkelde wortelkluitje was nog even klein als de keer daarvoor. Ik weet niet wat hem plotseling moed heeft ingesproken, maar sinds deze laatste verplanting kreeg de passiebloem een groeispurt alsof ‘ie mijn huis op wilt slokken. De lange takken van de Wisteria lenen zich perfect voor de kronkelende ranken van de passiebloem – we hebben ze tot Bonnie en Clyde gedoopt, want samen reiken de boeven steeds verder naar boven. Als gevolg van al die overenthousiaste planten ziet mijn tuin er (dit jaar nog meer dan anders) uit als een groene explosie.

Nu kon mijn tuin wel een kappersbeurt en wat begeleiding gebruiken. Maar er is een reden dat ik eigenlijk iets te lang heb gewacht, zoals erg duidelijk werd tijdens het onderhoud. Iedere ingreep, hoe klein ook, veroorzaakt een storm van dieren die je rond de oren vliegen en bij iedere stap buiten de paden springen kikkers en sprinkhanen en weet ik veel wat nog meer weg van angst. Sommige soorten herken ik niet eens. Ik hou er niet van om ze te verstoren, maar ik wil de explosie graag tot mijn voortuin en -gevel beperkt houden. Het verbaast me weer eens hoe veel insecten, spinnen (gelukkig ben ik niet bang van ze) en amfibieën zich eigenlijk in mijn tuin verstoppen. Ik roep: “Sorry, sorry!” en praat tegen een kikkertje die van schrik naar de tegeltuin van m’n buren is gesprongen terwijl ik hem vang en voorzichtig terugzet tussen de planten. Voorbijgangers kijken vaak wat gek als ik dat doe, maar ik doe hetzelfde met m’n planten File:icon redface.gif File:icon mrgreen.gif

De rust in de voortuin is teruggekeerd. Het groen explodeert iets minder. En de wetenschap dat al die beesten mijn tuin als huis of hotel gebruiken stemt me gelijk weer wat vrolijker.

Advertenties

12 reacties op “Tuindagboek: Mijn geëxplodeerde voortuin

  1. margreet hirs
    6 september 2018

    Prachtfoto, Iris! Ziet er lekker uit. Lijkt gelukkig niets op die vermaledijde ‘buitenkamer’ die zich als een pest over heel Nederland verspreidt. groet. margreet

  2. groengenot
    6 september 2018

    Wat een prachtige oase is dat!!! Daar zou ik ook heel voorzichtig in bewegen om geen enkel diertje te verstoren. Ik kan momenteel ook wat positieve berichten gebruiken : ben het boek ‘Als de laatste boom geveld is, eten we ons geld wel op’ aan het lezen. Verschrikkelijk!

    • Iris Veltman
      9 september 2018

      Het blijkt onmogelijk om geen van de beestjes te verstoren 🙂 Dat klinkt inderaad niet als een boek vol bemoedigende berichten…
      Op naar meer groen met z’n allen!

  3. Tom
    7 september 2018

    Hi Iris, Prachtig toch hoe je tuin zo’n explosie van leven en diversiteit herbergt. Kan niet anders dan dat je daar vrolijk van wordt. 🙂 En wie weet inspireert het andere mensen ook wel om wat tegels op te ruimen.

  4. lefabuleuxjardin
    7 september 2018

    Prachtig toch, een mooier uithangbord voor waar je mee bezig bent, kan je toch niet hebben 😉

    • Iris Veltman
      9 september 2018

      Nou, soms zou ik willen dat het zich ietsjes meer in toom houdt…maar eigenlijk ook weer niet 😀

  5. Anita
    8 september 2018

    Hahaha. Bonny & Clyde. Herkenbaar ;-). Hier ook sorry tegen insecten. Aai je misschien ook wel eens plantjes? Ik wel :-).

  6. Heggenschaar
    13 november 2018

    Wow, dit lijkt verdacht veel op onze tuin :-). Mijn man moet in het voorjaar echt aan de slag, maar ik denk dat we een hovenier in moeten schakelen helaas.

    • Iris Veltman
      15 november 2018

      Ik ga er in het voorjaar ook weer aan rommelen, dan zullen alle dieren toch echt even moeten opschuiven 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 6 september 2018 door in Algemeen, Tuindagboek en getagd als , , , , , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: