Iris' Garden Ecology

Blog. Want een betere wereld begint in de eigen tuin!

Waarom ik juist van tuinieren houd

Hyacinten

Tuinieren vind ik geen werk. Zelfs als ik het superdruk heb (en dat is áltijd), dan nog wil ik graag naar buiten. Want wat het zo leuk maakt, is dat het niet moet maar kán.

Vergeet mindfulness en meditatie: ga lekker tuinieren! De simpele karweitjes die een tuin biedt, gezond buiten, tussen de beestjes en in het groen, zijn perfect om te onthaasten en weer te ontspannen. Na mijn burn-out van enkele jaren geleden bleek dit dan ook heel fijn om op terug te vallen. Drukte met kinderen en tuinieren vind ik ook geen probleem: juist die kleine plukkies rommelen graag met je mee, lekker met zijn allen in de tuin en met natuur bezig zijn.

Waarom zouden we tuinieren zien als klus? Ik denk zelf omdat we het allemaal perfect willen hebben, net als onszelf en ons huis en ons werk en onze kinderen en onze relaties en onze auto en… Nou ja, mijn punt is nu wel duidelijk, denk ik. Eerder heb ik er al eens over geschreven, want ik denk dat tuinen juist mooier zijn als ze níet perfect zijn. Want dat is toch ook niet de charme van de natuur? Alles stijf op zijn plek, dag in dag uit, jaar in jaar uit, lente zomer herfst of winter? Saai, hoor.

Dus hoe kunnen we het tuinieren leuk houden? Een goede inschatting maken van wat je wilt en kan doen en daarop je plan voor de tuin baseren is nummer 1. Ten tweede, slimmigheidjes in de aanleg (voor beide punten, zie mijn tips voor een onderhoudsarme tuin). Ten derde: laten we het ook niet doen voor andere mensen. Die kun je toch nooit allemaal tevreden stellen en er zijn altijd mensen bij die je tuin mooi vinden, net als jij. Als je zelf je tuin prima vindt, dan is dat goed genoeg. Mijn moeder heeft een tuin waarvan mijn oma altijd zei dat ze er toch niets aan deed en dat het een rommeltje was, terwijl zij het een mooie tuin vindt. Heeft ze een mooie tuin? Ik vind van wel.

Ten vierde en misschien nog wel het belangrijkste: bedenken dat niet alles móet. Sommige dingen vallen misschien op, zoals een terras of een pad naar het huis dat meer groen is (door onkruid of alg) dan verhard. Daarom maakt ik voor mijzelf onderscheid tussen twee soorten onderhoud: dingen die echt moeten, zoals het terugsnoeien van de lavendel (anders groeien mijn paden dicht) en het af en toe onkruidvrij maken van mijn paden in de voortuin. De rest mág, maar hoeft niet per se en kan ook over een tijdje nog. De boel in het voorjaar snoeien is eigenlijk vooral cosmetisch en ik doe het omdat ik tegen die tijd sta te springen om weer wat te gaan doen. Klimplanten aanbinden is nog zoiets. Ik heb het een jaar lang helemaal niet gedaan (net als onkruid wieden in de borders, overigens) en dat stoorde niemand (er kwam zelfs een mevrouw van een hoveniersbedrijf langs die mijn tuin prachtig vond in dat jaar, zo zie je maar weer). Het jaar erop heb ik de planten alsnog aangebonden en enkele uren het onkruid verwijderd: klaar en je zag er niets meer van. Dat onkruid is sowieso vaak helemaal geen probleem. Dankzij de mulch heb ik al weinig, maar ik laat het staan als ik het niet herken. Zodra ik dan weet wat het is, meestal als het gaat bloeien, dan kan ik alsnog beslissen om het wel of niet te laten staan. Eruit halen is vaak zo gebeurd. En een ander ziet het meestal niet eens of maakt het niets uit. Een mooie tuin is nog steeds mooi, ook als er hier en daar wat onkruid staat. De klusjes die moeten doe ik en dan heb ik tijd om de rest te doen als ik daar zin in heb – of niet!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 4 april 2016 door in Algemeen en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: