Iris' Garden Ecology

Blog. Want een betere wereld begint in de eigen tuin!

Mijn oplossing voor hebberige kauwtjes

Als je wel eens vogelvoer aanbiedt, dan heb je vast ook wel  eens enkele grote vogels gehad die het binnen no time allemaal opschrokken. Dat had ik met mijn pindakaaspotje, zodoende bedacht ik deze oplossing. Nu, alweer een paar jaar later, werkt die nog steeds goed.

De pindakaashouder in mijn tuin is zelfgemaakt door de opa van mijn man, die enkele jaren terug is overleden. Hij maakte graag allerlei prachtige pindakaaspot-houders en vogelhuisjes voor de familie, die we dan als verrassing kregen. Daarom is het des te leuker als er in mijn tuin vogeltjes gebruik van zijn creaties maken; iedere keer herinnert dat toch aan hem. Zo hebben we naast dit ding nog een vogelhuisje in de vorm van een Zaans huisje, waarin al jarenlang koolmeesjes broeden. Een verrassing vond hij dat altijd, als we hem vertelden dat er weer allemaal kleine vogeltjes gebruik van maakten. Maar hebben jullie dan geen last van die grote vogels, zoals kauwtjes en eksters, vroeg hij wel eens. Dat waren namelijk de belangrijkste bezoekers bij een aantal van zijn andere pindakaaspot-huisjes. Nou, in de eerste instantie wel. Maar na heel wat heen-en-weer getrek is die van ons nog steeds een voederplek voor de meesjes in mijn tuin geworden.

Ik heb zeker niets tegen kauwen en eksters of gaaien. Als je ze bezig ziet, terwijl ze een plan bedenken om iets te pakken dat ze willen hebben – en het lukt ze nog ook – dan kun je toch bijna niet anders dan ze bewonderen. Alleen hebben ze zo’n hele pot (bij mij tenminste) binnen een dag leeggegeten, zonder dat andere vogeltjes ervan hebben kunnen profiteren. Bovendien sloopten ze het stokje voor de kleine vogeltjes eraf, zodat ze er blijkbaar makkelijker bij konden. Nee, sorry, dat is me toch te gortig, dus maakten we een klein gat in de pindakaasdeksel, groot genoeg voor kleine vogeltjes en schroefden die erop. Dan kunnen ze maar een klein beetje ervan eten, dacht ik nog. Maar zo makkelijk gaven de kauwtjes niet op: al snel trokken ze gewoon de hele pot uit het huisje en lieten hem op de grond kapot vallen, zodat ze tussen de glasscherven de inhoud konden wegpikken.

Je snapt wel dat ik dát niet waardeerde. Dus maakte ik, van gegalvaniseerd gaas, een soort bol rond het huisje, zoals op de foto’s is te zien. Aan de bovenkanten zit hij vast, maar van onderaf kun je hem optillen om de potten te verwisselen (mits de klimhortensia zich er niet te veel doorheen haakt, tenminste). Het werkte, of tenminste, even. Al gauw was er één slimmerik die bovenop het gaas ging zitten en er zó doorheen zakte. Toen de rest het zag, kauwtjes en eksters, begonnen die er ook mee en was de pot opnieuw weer supersnel leeg.

Dus spande ik ijzerdraad diagonaal door de mazen (zie foto hieronder – één per gat, dus niet kruislings, hoewel dat op de foto wel een beetje zo lijkt). En tot op de dag van vandaag werkt dit prima: kleine vogeltjes passen er makkelijk doorheen en gebruiken het graag als uitkijk, of om te wachten als er file optreedt. Een enkele keer probeert een kauwtje een weg naar binnen te vinden en héél soms lukt dat, wat ik prima vind. Maar meestal houden ze het na een paar pogingen voor gezien – en is de inhoud voor de kleintjes, de vogeltjes die de opa van mijn man zo leuk vond.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 25 augustus 2017 door in DIY's en getagd als , , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: